คุณเคยอยากตายไหมครับ

             หลายครั้ง ผมเคยสงสัยผู้คนที่ออกตามข่าว ไม่ว่าจะเป็นทีวีหรือหนังสือพิมพ์
ว่าพวกเขาคิดอะไรอยู่ ถึงได้ลงมือไปเช่นนั้น เป็นคำถามที่แค่สงสัยเพียงอย่างเดียว
หาได้ดูถูกดูแคลนในสิ่งที่พวกเขาเหล่านั้นได้กระทำลงไป

             มาคิดแทนพวกเขาดูเล่นๆ ทางข้างหน้าของพวกเขาก็น่าจะมืดมนไร้หนทาง
หมดซึ่งกำลังใจและเรี่ยวแรง แต่คุณคิดว่าพวกเขาคิดสั้นจริงๆ หรอครับ

             สำหรับผม การจะลงมือทำเช่นนี้ มันไม่ใช่การกระทำที่ง่ายแต่อย่างใด
มันไม่ใช่การวิ่งกระโดดน้ำที่ทำให้เราเปียกชุ่ม แต่นี่หมายถึงหนทางที่ไปสู่ความว่างเปล่า
ที่ไม่มีใครล่วงรู้ ต่อให้คนใจแข็งแค่ไหน คุณว่าจะมีกี่คนเชียว คนที่สามารถเดินลงจากชั้น
ดาดฟ้าเพียงเพราะเขาเบื่อโลก (นิ่งขนาดไม่ต้องกระโดด) กับแค่เดินข้ามสะพานลอยที่มี
ความยาวข้ามถนนหลายๆ เลน หลายคนยังเสียวท้องบางทีที่มองลงไป

              หลายครั้งหลายหนที่ผมมีความรู้สึกหดหู่ ท้อแท้ เหมารวมไปถึงความผิดหวัง
ไม่แน่ใจว่านี่จะเป็นประตูบานเดียวกับที่หลายๆ คนพาตัวเองไปสู่โลกแห่งความว่างเปล่า
หรือเปล่า บางทีอาจจะใช่ หรือบางทีอาจจะไม่ใช่ก็สุดแล้วแต่ แต่หลายครั้งผมก็คิดถึงมัน
อยู่บ่อยๆ

             ครับ, ผมคิดถึงความตาย

             ฟังดูน่ากลัวใช่ไหมครับ ผมก็ยังคงเป็นหนึ่งคนในโลกที่ยังมีความรู้สึกกับมันอยู่
แต่เวลาผมคิดถึงมัน ความรู้สึกที่เกิดขึ้นกลับไม่ใช่หนทางที่เดินไปสู่ความว่างเปล่า แต่มัน
กลับกลายเป็นการทบทวนความรู้สึกของในเวลานั้น ว่าผมมีสิ่งที่เรียกว่าความสุขมากเพียงใด

             ความสุขบางครั้งที่เห็นเหลือเพียงน้อยนิดคล้ายกับน้ำที่กำลังจะแห้งเหือดไปใน
ทะเลทราย และหลายครั้งมันก็ยังพอมีให้เห็นบ้าง แต่น้ำที่มีก็ขุ่นเสียเหลือเกิน

             และทุกครั้งหนทางค้นหาความสุขก็จะเกิดขึ้น เพียงแต่การเริ่มต้นในแต่ละครั้งมัน
ช่างยากเย็นเหลือเกิน คล้ายๆ ที่คนหลายๆ คนพูดเอาไว้ว่า การเริ่มต้นเป็นสิ่งที่ยากที่สุด
ผมก็พอจะเข้าใจและเห็นด้วยไปกับถ้อยคำประโยคนี้ 

     แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เข้าใจและยังสงสัยทุกครั้งที่เกิดก็คือ ทำไมความยากเหล่านี้ช่าง
เหมือนความยากครั้งแรก เหมือนเวลาที่เราวิ่งแล้วหกล้มได้แผลมาเป็นครั้งแรก เหมือนหัวใจ
ที่แตกสลายยามเมื่อผู้เป็นที่รักแรกปฏิเสธความรักที่มอบให้

             จะกี่ครั้งความยากลำบากไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่เพียงน้อย

             และที่ผมกำลังเขียน (พิมพ์) อยู่ตอนนี้ ผมก็กำลังประสบพบเจอกับความยากลำบากเข้า
ให้อีกแล้ว 

     เป็นเรื่องตลกอีกเหมือนกัน ที่ในเวลาที่เราฟุ้งซ่านหรือคิดมากเพียงเสี้ยววิ หรือเสี้ยว
ความรู้สึก (ที่เราไม่อาจจับเวลามันได้) จากหน้ากระดาษขาวๆ กลับเต็มไปด้วยตัวอักษรที่เหมือน
นัดไปแอบกันมาแล้ว

              ทั้งๆ ที่บทเพลงก็เป็นอีกผู้ช่วย ที่ทำให้ความยากลำบากเบาบางลงไปได้บ้าง แต่ก็อีก
นั่นแหละ เพลงมีแต่เพลงสนุกที่ไหนกันเล่า เพลงเศร้าในเว็บไซต์หาง่ายยิ่งกว่าขี้เล็บในนิ้วมือเสียอีก
ในยุคสมัยที่เพียงแค่คลิกเดียว ก็ฟังได้แทบจะทั้งอัลบั้ม

             เหมือนวันนี้ทุกอย่างจะดูมืดมนไปเสียหมด รอบตัวดูจะไม่มีอะไรที่ทำให้ผมดีขึ้นบ้าง
ได้เลย ยิ่งอากาศข้างนอกตอนนี้ ฝนกำลังทำหน้าที่ของฤดูด้วยแล้ว นอกจากจะมืด เหมือนความ
หนาวที่ไม่ใช่แอร์จะเริ่มมาสบทบกับความทุกข์ของผมเสียแล้ว

             สัมผัสๆ หนึ่งเกิดขึ้นทางด้านซ้ายมือของผม มันเป็นสัมผัสจากทางด้านหลัง

             ตามสัญชาตญาณ ผมหมุนตัวไปดูเจ้าของแรงที่มาสัมผัส

             “ทำงานถึงไหนแล้วก็อต” บอสยืนถามหน้านิ่ง

             “กำลังทำอยู่ครับ” ผมยิ้มกลับ

             เมื่อกี้ผมกำลังบอกคุณว่าเศร้า และหดหู่ไร้หนทางใช่ไหม ผมกำลังคิดถึงความตาย
และตั้งคำถามว่าความสุขว่าเหลือเท่าไหร่ ผมกำลังบอกว่าผมกำลังแย่ใช่ไหม และคำบอกใบ้
จากผมว่าเวลาที่ความทุกข์มันจะมา มันก็มาแบบไม่ให้คุณตั้งตัว และมันก็ยากเสมอที่คุณจะผลักตัวเอง
ให้ลุกขึ้นยืน ใช่ไหม

             เหมือนผมจะบ่นให้คุณฟังแบบนี้

             แต่ให้ตายสิ ผมลืมบอกคุณไปอย่าง

             บทความทุกข์จะไป บางทีมันก็ไปง่ายๆ เหมือนกัน


             อืม..ชีวิตก็คงเป็นแบบนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 8 Aug 2012 00:17:26 by FORGOT

Comment

Comment:

Tweet

"สุขอยู่ไม่นานเหมือนวันวานที่เลยผ่าน ทุกข์ก็ไม่นานจะเลือนหาย" | เพลงนี้เราชอบมาก และเราว่ามันจริงconfused smile Hot! Hot! Hot!
ทุกข์ สุข คลุกกันไป

#3 By on 2012-10-07 09:18

big smile

#2 By susi (103.7.57.18|27.130.149.130) on 2012-08-28 15:01

O_O"

#1 By GotACurvedSword on 2012-08-08 00:35