วันอังคาร

posted on 14 Feb 2012 21:02 by piyarith
             วันนี้เป็นวันอังคาร
             เป็นวันที่ผมต้องทำหน้าที่สอนและเดินทางโดยจักรยานคันเดิมตามปกติ
             รถราที่ผมต้องพยายามขี่ชิดซ้ายไว้ก็ยังคงเยอะเหมือนเดิม และดูจากเหงื่อที่ออกมา
จนทำให้เสื้อผมเปียก น่าจะบอกได้ว่าวันนี้มันเยอะขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ
             รถที่ติดบริเวณปากคลองตลาดทำผมเหนื่อยเป็นพิเศษกับการขี่จักรยานกลับมาที่บ้าน จน
ความคิดที่จะไปนอนพักสักงีบก็เกิดขึ้นอย่างไม่ยากนัก ผมรีบจัดแจงอาบน้ำอาบท่าและพร้อมแล้ว
สำหรับภารกิจสำคัญครั้งนี้
             สายตาที่จับจ้องเตียงและพร้อมจะตะครุบเหยื่ออย่างที่นอนนุ่มๆเป็นอันต้องยุติลงชั่วคราว
เมื่อผมหันไปเจอพ่อที่นั่งดูอะไรบางอย่างอยู่ข้างๆที่นอน
             ผมเดินเข้าไปใกล้ขึ้นและพบว่าพ่อกำลังนั่งรื้อตู้ๆหนึ่งที่ผมเห็นมันทุกวัน แต่ความคิดที่จะ
เปิดตู้นั้นออกมากลับไม่เคยเกิดขึ้นในหัวของผมแม้มันจะมีกุญแจคาตู้อยู่ก็ตาม
             “ดูสิรูปเก่าๆสมัยพ่อเด็กๆ” พ่อพูดขึ้นมาโดยที่สายตายังจับจ้องกับกองรูปตรงหน้า
             ดูจากสายตาคร่าวๆแล้ว รูปแต่ละใบนั้นน่าจะมีอายุไม่ต่ำกว่าสี่สิบปี มันมีตั้งแต่รูปพ่อ
ใส่ชุดนักเรียนยันพ่อใส่เสื้อเชิ้ตกางเกงขาม้าสวมแว่นตาสีดำ แม้ว่ารูปร่างของพ่อในรูปจะทำให้
ผมต้องหันมามองพุงของชายผู้เป็นคนเดียวกับในรูปก็ตาม แต่จากเค้าโครงแล้วผมก็ยังจำได้
ว่าชายในรูปคือใคร
             เหมือนผมหลุดไปในอดีตกับของที่วางอยู่ตรงหน้า บางกล่องพ่อเก็บรูปและจดหมาย
ของแฟนสาวในสมัยก่อน รวมถึงจดหมายของแม่ของผมในปัจจุบัน ดูจากลายมือและภาษา
แล้วผมก็อดแอบยิ้มเบาๆไม่ได้
             หลังจากอัลบั้มเด็กของพ่อ ผมก็เริ่มเจอรูปสมัยที่พ่อกับแม่แต่งงานกันใหม่ๆ ทั้งคู่ยังดู
ไม่ต่างจากวันนี้ บ้างเป็นรูปงานเลี้ยง บ้างเป็นรูปชีวิตในประเทศออสเตรเลีย เมื่อก่อนผมเคย
เถียงกับแม่ว่าตั้งแต่เกิดมา ต่างประเทศที่ผมเคยไปมีอยู่ประเทศเดียวก็คือมาเลเซีย แต่แม่ก็
บอกว่าสอง จนผมเถียงแม่มาหลายต่อหลายรอบ แต่รูปในอัลบั้มนี้ผมอาจจะต้องลงไปขอโทษ
แม่ที่กำลังทำกับข้าว เพราะมันเป็นรูปพ่อคู่กับแม่ โดยที่มีผมทำหน้าที่ให้แม่ท้องป่องอยู่ในรูป
             ผมนั่งดูรูปจนลืมไปสนิทว่าเมื่อกี้นี้กำลังง่วง นั่งดูจนรู้สึกสนุกไปกับอดีต
             แต่ผมก็ไปเจอรูปหนึ่งที่วางแยกออกมา ตอนแรกผมถามพ่อว่าบุคคลในรูปทั้งสี่คือใคร
พ่อกลับไม่ตอบและกำลังนั่งเก็บรูปเก่าๆเข้าอัลบั้มตามเดิม จนผมต้องลุกเพื่อที่จะเขยิบเข้าไป
ดูรูปใบนั้นใกล้ๆ
             ทันทีที่ผมเห็นผมก็จำได้ทันทีว่าผู้ชายกับผู้หญิงสองคนจากสี่ในรูปคือใคร
             ผมหันไปมองพ่อที่กำลังยัดกล่องเก็บกลับคืนเข้าตู้ และค่อยๆเดินออกจากห้องผมไป
             ผมจำได้ว่าคนในรูปใบนี้เป็นใคร ก็เพราะว่ามันเป็นรูปเดียวกับรูปบนหิ้งที่เราจะมาไหว้กัน
ในทุกๆวันตรุษจีน
             อากงอาม่าของผมยังหน้าตาหล่อสวยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง
             ผมไม่รู้ว่าเพราะอะไร พ่อของผมถึงได้กลับมาดูกล่องที่เต็มไปด้วยเรื่องราวมากมายใบนี้
มันมีทั้งเรื่องราวในวัยเด็ก วัยแต่งงาน และวัยทำงาน
             และแน่นอนมันเต็มไปด้วยเรื่องราวความรัก
             ผมจัดแจงเก็บรูปอากงอาม่ากลับเข้าตู้ดังเดิม และหันไปหานาฬิกาปลุกเพื่อที่จะตั้งปลุก
ไม่ให้ผมในคืนนี้ต้องตื่นมืดจนเกินไป
            
       ผมก็ยังคงจะสงสัยต่อไปว่าทำไมพ่อผมถึงมารื้อตู้ในวันนี้ ถ้าผมไม่ไปเห็นปฏิทินเข้าให้
             ปฏิทินเตือนผมว่าวันนี้เป็นวันวาเลนไทน์
             แต่สิ่งที่ผมเห็นในปฏิทินแล้วพอจะรู้สาเหตุในการรื้อตู้ใบนี้ของพ่อมันกลับไม่ใช่เรื่องราว
ของวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ผมกลับคิดไปถึงสมัยเด็กอนุบาลที่คุณครูสอนให้ผมรู้จักสีต่างๆในหนึ่ง
อาทิตย์แล้วยิ้มขึ้นมา


             คูณครูสอนผมไว้ว่าวันอังคารสีชมพู

 









edit @ 14 Feb 2012 21:11:01 by FORGOT

Comment

Comment:

Tweet

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! น่ารักมากค่ะ
ไม่ได้อ่านหนังสือนานแล้ว ได้อ่านแล้วรู้สึกดี แม้จะไม่ได้อ่านนานแล้วอยู่ดี sad smile
Hot! Hot! Hot!

#7 By A R M on 2012-05-29 07:19

อยากจะรู้จัง ว่าป๊ากะแม่ ของเรา จะมีส่งจดหมายกัน แบบ คู่ของป๊าม๊ากอทมั้ย อยากอ่านจัง

#6 By m. (61.90.88.238) on 2012-02-16 21:49

จริงด้วยวันสีชมพูของคุณพ่อHot! Hot!

#5 By on 2012-02-15 23:57

ตัวหนังสือสีชมพู big smile

#4 By kankamol (124.121.226.182) on 2012-02-15 00:50

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#3 By axolotl on 2012-02-14 21:41

ภาพเก่าที่ทรงคุณค่า
เก็บไว้อย่างดี
สอง ฮ่าๆๆ
big smile open-mounthed smile confused smile Hot! Hot! Hot!

#2 By Nirankas on 2012-02-14 21:35

Hot! Hot! Hot!
เต็มไปด้วยความรู้สึก

#1 By Pommies on 2012-02-14 21:26