รางวัลที่แท้จริง

posted on 17 Aug 2011 20:09 by piyarith

          ปัง!!
          กรรมการยิงปืน เพื่อนผมเริ่มวิ่งออกจากจุดสต๊าร์ท เวลานั้นสิ่งที่ผมทำได้ดีที่สุดก็คือ
ยกขา และทำท่าเหมือนย่ำอยู่กับที่ ทั้งที่ในใจของผมนั้นผะอืดผะอมจนแทบจะทนไม่ไหว

          เมื่อสมัยที่ผมเป็นเด็กมัธยมต้นครั้งแรกในชีวิต ผมได้มีโอกาสลงแข่งขันกรีฑาครับ เป็น
ประเภทวิ่งผลัด 5x80 ผมเป็นผู้รับหน้าที่ไม้ที่ 4 ถ้าถามถึงความรู้สึกตอนนั้น ผมจำไม่ได้หมด
จริงๆว่าผมรู้สึกอย่างไรบ้าง แต่ความรู้สึกเดียวที่จำได้แน่ๆก็คือตื่นเต้นจนใจจะหลุดออกมาให้ได้

          ทันทีที่ผมรับไม้ต่อจากเพื่อน ผมกำไม้ผลัดแน่นและวิ่งไปตามทางที่ผมตั้งใจที่สุด เวลานั้น
ผมจำได้ว่าผมมองอะไรไม่เห็นเลย นอกจากลู่ของผม เหมือนผู้คนรอบตัวผมหายไป เหมือนมีผม
คนเดียวที่วิ่งอย่างบ้าคลั่งในสนาม
          ผมไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาเลยหลังจากทำหน้าที่ไม้ 4 ของผมเสร็จ
          ผมกลัว กลัวว่าสิ่งที่ผมพยายามทำไป มันจะทำให้ผมและเพื่อนๆผิดหวัง
          จนเสียงเฮ! ดังกระหึ่มทั่วสนาม ผมเงยหน้าขึ้นมาและพบว่าเพื่อนสายแดงของผมกำลัง
กระโดดดีใจกับการที่สายของเพื่อนและของผมวิ่งเข้าเส้นชัยได้เป็นที่หนึ่ง
          แน่นอน, รางวัลสำหรับที่หนึ่งก็คือเหรียญทองที่เปล่งประกายของผู้ชนะ
          และนั่นคือเหรียญทองเหรียญแรกในชีวิตของผม

          หลังจากนั้นผมพยายามในทุกปีเพื่อที่จะทำให้ได้เหรียญทอง ไม่ว่าจะในเกมกีฬา หรือว่าใน
เกมของชีวิตความฝัน ผมทุ่มเทให้กับทุกสิ่งที่ผมคิดว่าผมอยากจะเอาเหรียญทองมาครองให้ได้
          ชีวิตมัธยมที่เหลือผมไม่เคยได้เหรียญทองเลย แม้ว่าจะเป็นในด้านกีฬาหรือชีวิตความฝัน
ตลอดเวลาที่ผมพยายาม มันทำให้ผมคาดหวัง และความว่างเปล่าที่ส่งกลับมา มันทำให้ผมทุกข์กับมัน
          ผมเริ่มโทษตัวเองว่าดีไม่พอ ผมเริ่มโกรธคนรอบตัวที่มาว่าหาว่าผมไม่พยายาม ทั้งๆที่ผม
พยายามแทบขาดใจ จนความสิ้นหวังค่อยๆคลานมาอยู่เป็นเพื่อนซี้ผม
          โดยที่ผมไม่เคยคิดเลยว่าเหรียญทองเหล่านั้นที่มันจะมาอยู่ในมือของผมมันมีความหมาย
อะไรจริงๆกับผมบ้าง

          วันนี้ผมได้รางวัลอีกครั้ง
          เป็นรางวัลแรกตั้งแต่เหรียญทองวิ่งผลัด 5x80
          ส่วนรางวัล ถ้าคุณนึกถึงถ้วยรางวัลที่มีผมกำลังชูมันด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข ห้อมล้อมด้วย
ความยินดีจากผู้คนรอบตัว ไม่ต่างอะไรกับวันที่ผมยืนบนแท่นแล้วโค้งคอรับเหรียญทองแล้วล่ะก็
          ผมให้เวลาคุณล้างภาพนั้นสามบรรทัดครับ



          รางวัลคือหนังสือหนึ่งเล่ม
          ที่เปิดมาด้านในมีประโยคหนึ่งเขียนไว้สั้นๆ
          “ก๊อตครับ..ก้าวไปตามฝันนะครับ”

          ถ้าเหรียญทองเป็นตัวแทนของผู้ชนะ
          คุณค่าของผู้ชนะคงไม่ใช่เวลาที่เรายืดอกแล้วบอกว่าเราคือที่ 1
          รางวัลน่าจะมีไว้ให้เราเจียมตัวว่าวันหนึ่งเราคงไม่ได้เป็นที่ 1 เสมอไป

          หนังสือเล่มนี้บอกผมว่ารางวัลไม่ได้เป็นตัวทำให้เราประสบความสำเร็จ
          แต่พลังที่ทำให้ขาสองข้างก้าวไปตามฝันได้ต่างหาก


          ที่เป็นรางวัลที่แท้จริง






edit @ 20 Aug 2011 23:54:03 by FORGOT

Comment

Comment:

Tweet

ถึงวันนี้ คุณก้าวมันไปถึงไหนแล้วคะ big smile

ทำงานได้โล่
ทำความฝันมันได้ใจ


สู้เค้าาาาา

#7 By คนสวย (124.120.104.118) on 2011-11-04 05:13

tongue Hot!

#6 By A R M on 2011-10-21 22:06

รางวัลที่แท้จริงbig smile

#5 By Feel white when write... on 2011-09-04 23:28

รางวัลชีวิต อื่ม...สำคัญ
เราเดินบนปุยไหมฮะตอนนี้ วูปวาบเป็นบางขณะของการเคลื่อนไหว
Hot! Hot!

#4 By Pommies on 2011-08-21 22:57

ขอให้รอยยิ้มที่มีความสุขอยู่กับรางวัลที่แท้จริง เรื่อยไปในลู่ทางแห่งความฝันนะคะ :D
คอยติดตามผลงานอยู่นะคะ

#3 By นิรัญชา (58.9.188.87) on 2011-08-21 21:08

ว้ายก็อทมีบล็อกกกก

#2 By *isFairytell on 2011-08-21 08:29

power be with you

#1 By :D (58.64.73.109) on 2011-08-21 00:38